Het tweede deel met foto’s van de grote parade in Oranjestad op de L G Smith Blvd.
|
||||||
CARNAVAL op ARUBADit jaar viert Aruba zijn 56 carnaval feest, waarbij het hoogte punt is de grote parade in Oranjestad. In de afgelopen weken hebben musici, hun talenten getoond met het componeren van de carnavals liedjes voor verschillende ritmes de Tumba , de Calypso en de Roadmarch. De sociale verengingen en carnavals groepen hebben hun koninginnen, prins & pancho gekozen die tijdens de verkiezing avonden gekozen worden om de carnavals iconen te zijn voor de 56ste carnavals viering op Aruba. Carnavals feest zit in het cultuur van de Arubanen wat zich uitleeft in een fantastische happening met muziek , dans , prachtige kostuums , kleurrijke body pieces en praalwagens, waarbij vanuit een ieder de vreugde straalt. Met de carnavals foto’s kunt U mee genieten van de vreugde , kleurrijke en prachtige carnavals kleding van de optocht 14 februari 2010. 
Zee schildpad 2 Deze week is het eerste nest gelegd door schildpad 1 uitgekomen, het broeden van de eieren van de “Drie kiel” schildpad heeft ongeveer 70 dagen nodig. De nesten komen in het algemeen in de namiddag uit ( avonduren ). Deze kleine diertjes zijn al vanaf hun geboorte afhankelijk van het licht om hun weg te vinden naar de zee. De zeeschildpadden gebruiken het magnetisch veld van de aarde om hun weg te vinden tijdens hun lange reizen over zee naar voedsel , het leefgebied van de drie kiel is in het noorden van de Atlantische oceaan. Er is meestal een grote belangstelling bij het uitkomen van een nest , zowel door de toeristen als de Arubanen, men staat er uren voor te wachten op het moment dat het nest tot leven komt te kunnen bewonderen. Iedereen staat gefixeerd naar het kuiltje in het witte zand te kijken, waar eerst wat kleine zwarte kopjes voorzichtig uitkomen en even later alsof het is afgesproken de tientallen kleintjes gelijktijdig hun weg naar boven zoeken. De diertjes zoeken direct al spartelend over het zand hun weg naar zee en na hun eerste kennismaking met het water zwemmen ze het open water in. Na een meter of 5 kun je ze nog even aan de oppervlakte lucht zien happen. De zeeschildpadden komen na jaren weer terug naar hun geboorte strand om dan hun nest in te graven, ze nesten om de 2 tot 5 jaar en per seizoen leggen ze 6 tot 8 nesten eieren. 
Schildpadden op Aruba Vanaf de maand maart begint het seizoen dat de zeeschildpadden nesten ingraven op de witte stranden van Aruba. De witte stranden aan de west-zuid kant van heteiland zijn erg geliefd voor de schildpad van het soort “Driekiel” , The Leatherback, ( dermochelys coriacea ), het schild van de schildpad ziet er uit als een onderwater schip met een driekiel en de verharde huid is leerachtig vandaar de gekozen namen. Er zijn aan de westzuid kust dit jaar al 64 nesten geteld die gelegd zijn door de driekiel, van de schildpad soort Cawama , Loggerhead ( Caretta-caretta ) zijn er tot nu toe twee nesten geteld maar dit kan zeer zeker nog meer worden gezien dat de Cawama later in het jaar actief is met nesten in het witte zand te graven. Aan de oostzuid kant van Aruba, boca grandi beach , rogersbeach en Baby beach worden ook nesten in gegraven hier zijn de soorten Caret, Hawksbill (eretmochelys imbricata ) en de Turtuga blanco, Green turtle ( chelonia mydas ) actief op de stranden. Verder zijn aan de noordkant van het eiland, de baaien met witte zand stranden en duinen, ook plaatsen waar de schildpad nesten worden gelegd. Op deze plaatsen zijn er dit jaar al 50 nesten geteld. Ter bescherming van de nesten aan de west-zuid kust worden om de legplaatsen hekken geplaatst door de stichting Turtug-A-ruba. Deze hekken worden geleend van de dienst openbaren werken ( D.O.W. ) van daar de rood wit geblokte balken hetgeen een gekleurd aanzien geeft op onze stranden. Op aruba wordt er sinds de jaren 70 via het netwerk WIDECAST ( wider caribbean sea turtle conservation network ) een conservatie programma ontwikkeld ter bescherming van de zeeschildpadden en hun eieren, tevens om een beter technisch inzicht te verkrijgen over de zeeschildpad biologie. Sinds het jaar 1985 is er op Aruba door minister Mito Croes een overeenkomst getekend ter bescherming van de schildpadden. De zee schildpadden mogen op aruba niet meer gevangen worden voor consumptie en ook de eieren niet meer opgegraven worden. Momenteel wordt op Aruba de stichting Turtug-A-ruba al jaren enthousiast geleid door echtpaar Richard & Edith van der Wal. De foto’s laten een toer zien langs de stranden aan de west en zuid kust van aruba met de bescherm hekken om de nesten, deze zijn genomen vanaf Arashi ( noordpunt ) langs de westkust met de hotels langs Punto brabo naar de zuidkust. 
HUBIRA Hubira is een snorkel plaats aan de west kust ( richting noord ) die makkelijk vanaf de kust is te snorkelen. De plek heeft een rotsachtig imago en tussen deze rotsen leven de kleurrijke koraalvissen en vele soorten koralen. Op het eerste gezicht geven deze rotsen een ietwat rommelige indruk maar met rustig kijken duurt het niet lang dat die verwaarde indruk plaats maakt voor prachtige gekleurde vissen en koralen. Tussen de rotsen komt je de jonge koraal vissen tegen die nog de juvenile kleuren patroon dragen. Met de foto’s probeer ik de indruk van Hubira weer te geven.
De droge tijd op Aruba Op Aruba kennen we over het jaar twee seizoenen, een seizoen met regen en een van droogte. De droge tijd begint elk jaar in de maand april, afhankelijk hoe de regentijd is geweest kan het vroeger of wat later beginnen, de droge tijd gaat meestal geleidelijk in. In de natuur kunnen we wel duidelijke signalen zien dat de droge periode is begonnen de bomen verliezen hun bladeren, de meeste struiken en het gras verdorren. Gedurende deze droge tijd passeert de zon op 21 maart de evenaar naar het noorden en keert op 21 juni om weer op 21 oktober boven de evenaar te staan en gaat dan weer naar het zuiden. Gedurende deze warme maanden staat de zon zowat recht boven ons eiland waarbij de zon tweemaal loodrecht passeert, verder heerst er tijdens deze periode een sterke noordoosten wind. Aruba ligt op 12 graden Noorder/breedte en 70 graden Westerlengte. De meeste loofbomen zijn dan afhankelijk van het vocht welke hun diepe wortels uit de grond kunnen opnemen, verder van de sappen die ze hebben opgeslagen in hun wortels. Daar in tegen wordt het vocht onttrokken van de bomen en planten via de bladeren door de warme temperatuur van de zon en door de harde wind. Om te voorkomen dat ze teveel sappen verliezen door verdamping laten ze de bladeren vallen, de bomen waarvan de bladeren veervormig zijn samengesteld en ook nog eens kleine blaadjes hebben proberen nog een gedeelte van hun loof te behouden. De groep cactussen hebben zich tijdens de regentijd vol gezogen met water en tijdens de droge tijd zie je deze cactussen van een volle vorm veranderen naar een hoekige scherpe vorm, de bladeren van de cactussen zijn in principe hun naalden, hiermee beschermen de cactussen zich tegen verdamping. Verder zijn er bomen en struiken bekend als “ evergreens ”, overigens meestal te vinden op de kalkvlakte of de rand ervan, die in de droge periode de bladeren behouden en groen blijven. De bekendste is wel de Wayaca ( pokhout boom ), verder de Mata di pisca, Mancha cashaca, Beishi di laman en de Camari. De bladeren van deze soort planten zijn leerachtig en laten weinig verdamping toe. Van de fauna kunnen we opmerken dat wat de kleine diertjes betreft zoals de vlinders, Cicade en libelles, tijdens deze periode minderen, maar de eitjes en poppen overleven de droge tijd. Daar in tegen zien we dat de mieren, termieten en papier wespen ( maribombas ) zeer actief zijn. De termieten leven in grote kolonies en bouwen hun woon plekken in bomen. Deze woon plekken het lijken grote donker bruine bollen waarvan de Prikichi ( kleine parkiet ) dankbaar gebruik maakt om er een nestje in te bouwen. De natuur helpt mee met het overleven van de dieren ( vogels, hagedissen, etc. ) tijdens deze droge periode. De cactussen zijn in de maand april in bloei, dan is er eerst nectar van de bloem en daarna doen de dieren zich te goed aan de vruchten. Langs de kust is het een genot om de sterns en meeuwen met hun kroost te zien jagen naar voedsel. Gedurende deze droge periode komen ook de schildpadden terug van hun lange reis om eieren te begraven in het witte zand, hun eieren worden door de warmte van de zon uitgebroeid.
Schroef van de gezonken olietanker Esso Oranjestad Nadat diepzee duiker Percy Sweetman tijdens een van zijn duiken op het wrak van SS Esso Oranjestad heeft ontdekt en na een tweede duik naar het wrak met nog twee duikers vrienden, waarbij ontdekt werd dat de scheepsschroef was afgebroken van de as ontstond het idee om deze schroef te bergen. Hun voornaamste doel voor de berging is om deze scheepsschroef als een herdenkingsmonument te plaatsen en wel nabij de plek waar op 16 februarie 1942 ooggetuigen hebben waargenomen hoe in de nachtelijke uren de duitse onderzeer U-156 dit schip heeft geraakt met een torpedo. In die nacht lagen twee Esso olie tankers de SS Pedernales en SS Esso Oranjestad buiten het rif te wachten , beiden schepen werden door torpedo’s geraakt , de SS Pedernales is niet gezonken , de SS Esso Oranjestad is naar 69 meter achter het rif gezonken waarbij 15 van de 25 bemanningsleden zijn overleden. Afgelopen maandag 13 april is het de duiker Percy Sweetman met een team bestaande uit de duikers Dick de Bruin, Andre Loonstra, Paul Martijn, Toine van der Klooster en Rigo Hoenkamp de eerste stap van de berging om de schroef van een diepte 69 meter naar 12 meter net achter het rif te brengen gerealiseerd, dit met behulp van een luchtzak. De dag erna is het Percy met een duikersteam gelukt de schroef binnen het rif te brengen in de Commandeursbaai te Savaneta. Zaterdag 18 april ’09 na 67 jaar is de schroef onderwater dicht bij de kant bij Cañon in de commandeursbaai gebracht met behulp van vaten als lichters om door een kraan aan wal te worden gehesen. Hiermee is een stukje historie van de tweede wereldoorlog aan wal gebracht.
Natuur wandeling Op Aruba kun je prachtige wandelingen maken door de ruige natuur gevormd door de “Arubaanse lava formatie”, stenen bolders , kalkplateau’s, elk begroeid met typische flora die het warme klimaat op Aruba kunnen overleven. Deze wandeling gaat door het gebied ten noorden van savaneta door de rooien en heuvels richting het westen naar Sabana Basora. Het is voor zulke wandelingen aan te raden goed schoeisel, genoeg drinkwater, wat fruit ( biscuittjes), ook zonnebrandmiddel en een hoed of petje mee te nemen. Verder is de natuur hier goed bedeeld met heesters, bomen en cactussen die allemaal van stekels zijn voorzien dus pleisters en een stevige pincet kunnen vaak goed van pas komen. Van deze wandeling zijn flink wat foto’s te bekijken van de panoramische vergezichten, de types cactussen, verschillende soorten bomen en de rooien die tussen de heuvels lopen. Bij de foto’s is er een korte beschrijving van boom soorten en vergezichten.
Gekroonde keizersvis - Rey di chamba – Queen angelfish ( Holacanthus ciliaris ) Deze prachtige vis behoort tot de keizersvis soorten en is een van de mooiste vissen die we tegen komen in onze riffen. De “Rey di chamba” is een solitaire of paar-gewijs levende vissoort, ook zeer gehecht aan zijn territorium. Meestal zwemmen zij met zijn tweetjes rond in hun territorium die ze dan beschermen tegen indringers van hun eigen soort. De jonge “rey di chamba” visjes kunnen wel in hetzelfde territoria leven maar die hebben een andere kleur tekening op hun lijfje, blauw gestreept over het kopje en twee blauwe strepen over hun lijfje, dit zou de verklaring kunnen zijn dat ze in hun gebied worden geaccepteerd. Wat zo prachtig is aan deze vis is de zwarte plek op hun kop omringd door een fel blauwe ring hetgeen samen een kroontje weergeeft, vandaar de naam “ gekroonde keizersvis “. Ze voeden zich met het spons dat aan de koraalsoorten groeit, dit is zeer uniek bij de koraalvissen, de jonge visjes poetsen regelmatig de parasieten af van andere vissen. Doordat deze vis zo prachtig gekleurd is en een sierlijke zwemmer is, is hij zeer geliefd voor aquarium houders. Om dit te voorkomen, van de “Rey di Chamba” zijn er niet veel, beschermd de wet onze riffen en is er geen vergunning mogelijk om ze te exporteren.
Spotlijster ( Caribische) Op Aruba heet deze vogel CHUCHUBI en is de meest bekende vogel die je overal kunt vinden. Hij heeft zich aangepast aan de ontwikkelingen op het eiland door zowel bij de huizen als bij de hotels hoor je hem al in de vroege ochtend met zijn bekende zang. Over heel het eiland is de chuchubi te vinden, langs het strand, tussen de zuilcactussen en als eerste tussen de bomen waarvan het fruit ( meestal bessen ) gaat rijpen. Het gefluit van de Chuchubi klinkt als Chu – bie Chu – bie , de papiamentse naam voor deze vogel is waarschijnlijk afgeleid van zijn roep. De chuchubi is ook een meester in het nabootsen van de andere vogels hun gezang wanneer zij zich in zijn territorium bevinden. Tijdens de broedperiode zijn ze erg fel in het verdedigen van hun nest territorium, hun eigen soortgenoten en andere vogels worden achtervolgd en verjaagd. Desondanks kun je in de foto’s zien dat er een andere vogel een eitje heeft bijgelegd om uitgebroed te worden, in de foto met sperrende bekjes is heel duidelijk de indringer te onderscheiden. De chuchubi voedt zich voornamelijk met fruit, pikt ook insecten (kleine dieren) en ook zaadsoorten, een alleseter. Het nest wordt gebouwd van ruwe takjes en van binnen afgewerkt met fijne takjes ( grassprietjes). Je vindt de nestjes verscholen tussen de cactussen , onder daken maar altijd op een paar meter vanaf de grond. Bij de oudere generaties op Aruba wordt de chuchubi ook wel een roddelvogel genoemd die de nieuwtjes met zijn geroep rond brengt.
|
||||||
|
Copyright © 2012 Bloemond Bungalows / Appartement - All Rights Reserved |
||||||
